KİMLİKSİZLEŞEN İNSANIN İLACI: YALNIZ KALMAK
Yalnızlık nasıl bir duyguydu, nasıl bir yaşantıyı içeriyordu? Korkulup kaçınılması gereken bir durum muydu? Gregor Samsa en sonunda yalnız olduğunu anlamıştı. "Odamda günlerdir yalnızım, ziyanı yok dünyada da yıllardır yalnız değil miydim?"(¹) Nihayetinde yalnızız. İnsanlar bize hayatımızda bazı anlarda, bazı durumlarda eşlik eder ama nihayetinde yalnızız. Peki sosyallik nasıl algılanmalıydı? Diğer insanlarla iç içe olmak, onlarla aynı şeyleri paylaşmak... Sosyallik, kimliğimizi kaybetme noktasına geldiğinde zararlı bir durumdur. Samsa en sonunda, artık işlerine yaramadığında ailesinin kendisini nasıl terk ettiğini görmüştü-üstelik onca sefaletin içindeyken. Tabii onun durumu bambaşka bir boyuttu. Fakat yine de çevremizdeki herkesin bizi karşılıksız bir şekilde kabul edip bizimle vakit geçirdiğini düşünemeyiz değil mi? Hayır, biz bu özelliğimizi yalnızlıktan tiksinirken kaybettik. Psikoloji biliminin ustalarından Alfred Adler'in bahsettiği sosyallik üzerine düşünelim bir...