Kayıtlar

Mayıs, 2021 tarihine ait yayınlar gösteriliyor

GERİYE DÖNÜŞ SADECE BİR KEREYE MAHSUS!

  İlginç şeyler oluyordu bunları anlamlandıramıyordu. Tüm bu olanları rüya yoluyla ifade etmek çok hafif ve basit kalırdı. Bunları ifade etmek için ancak kâbus yeterli görülebilirdi. Belki de sadece öyle olsun istiyordu, çünkü başka bir açıklaması yoktu. Tüm bunlar olurken, tüm bunları anlamlandırma sürecinde birden oturup bunları izlemeye başladı. Önce çok sevdiği insanları uzaklara gönderecek olmanın büyük bir hüznü vardı üstünde. Böyle bir olayın nasıl olduğunu, nasıl bu raddeye kadar gelebildiğini anlamlandırmak istiyordu ama nasıl yapacaktı ki? Son gün gelmişti; canından çok sevdiği, hayatında böylesine değerli, anlamlı birilerinin var olması onu bu ayrılık yolunda oldukça hüzne boğacaktı. Artık kalanla gidenin ayrıldığı yerden, o ince çizgiden son anonslar yapılıyor ve yolcular işlemlerini bitirip yerleri almaları isteniyordu. Kulaklarında çınlanan o lanet olası ses derken onlara bir daha ne zaman sarılacağını bilmediği için sıkıca ama sıkıca adeta iç organları ağzından çık...

Travmanın Kuşaklar Arası Aktarımı

DSM-IV'e (Amerikan Psikiyatri Birliği, 1994) göre, travmatik olay, ciddi bir olaydan oluşan ve sıradan olmayan bir insan deneyimidir . Gagne (1998: 356) tarafından "duygusal olarak uzun bir süre boyunca büyük ölçüde zarar veren bir şok" olarak tanımlanmıştır. Savaş, terör, soykırım, zorunlu göç ve doğal afet gibi olayları travmatik olaylara örnek olarak gösterebiliriz. Bu gibi olayların çoğu zaman ciddi olumsuz sonuçları vardır. Travma sonrası stres bozukluğu (TSSB), depresyon ve somatik semptomlarları bu sonuçlar arasında sayabiliriz. Bu gibi travmatik olaylar maruz kalan kişiyi etkilemekle kalmaz (örneğin Lev-Wiesel ve Amir, 2000) aynı zamanda o bireyin ailesini ve sonraki nesilleri de etkiler. Danieli (1998) travmadan hayatta kalanların, çocuklarıyla travmaya neden olan anılarını konuşmaması durumunda bile travmanın bu çocukları etkilediğini ileri sürmüştür. Peki travmalar nesiller boyu nasıl aktarılır? Travmaya karşı verilen tepkileri inceleyen araştırmalarla; anne ve...

Çaresizliğimi Öğreniyor muyum? Her Başlangıç Aynı Son mudur?

Resim
Başardığımız bir iş karşısında motive olduğumuz gibi başaramadıklarımız karşısında da demotive oluruz. Peki bu bizim yaşamımızda hangi tür etkilere yol açabilir hiç düşündük mü? Ya da hiç başarısızlıklarımız sebebiyle önümüze çıkan yeni engellerden çekindik mi? Belki de çekinmedik bile sadece o engeli görmezden gelmeye başladık, içimizde bir yerde artık bunu halledebilecek gücümüzün olmadığını düşündük. Bunu bize yapan kim, biz niçin buna adapte olduk, kim bize bunu öğretti? Aslında cevap çok basit arkadaşlar bunu kendi kendimize başardık. Biz, onca şeyi halledebileceğimizi düşünürken yaşadığımız başarısızlıklar, aşamadığımız engeller, içselleştirilmiş duygularımız bizi öğrendiğimiz bir çaresizliğe itti.                                                ...

İz’olasyon

İnsan, karşı konulamaz bir biçimde dünya üzerinde yalnızdır.* Varoluşun kendiliğinden gelen yalnızlığıyla insan, bu kendiliğinden yalnızlığı aşabilmek umuduyla, yaşam serüveni boyunca dünya üzerinde bir iz olabilmek, anlam bulabilmek adına adımlarını dünyaya atar. Dünyaya bu adımları atarken, değişken olarak, bu adımları görmesini istediği bir öteki’nin varlığına ihtiyaç duyabilir. Öteki’ne olan bu ihtiyaç, kendi varlığının dünya üzerindeki bir kabulü olarak ele alınabilir. Nitekim öteki, ben’dir. Tüm bu doğrultular üzerinde insan, kendisini görmesini isteyecek bir öteki’ye ihtiyaç duyarken, duymamayı da tercih edebilir. Bu bağlamda durum, iradi yalnızlık ve zoraki yalnızlık olarak iki tür yalnızlık çeşidiyle ele alınabilir.   İradi yalnızlık üzerinde insan, kendi benine, içine yönelerek kendi varoluş yolculuğunda kendisine eşlik etmek üzere bir yola çıkar. Bu izolasyon türünün tekin olmayan yapısında insan, zaman zaman kendisini kırılmış ve düşmek üzere olan bir ağaç dalı gibi...