Şiddete Dair...

Her şey erkekten gelmeyen bir Y kromozomuyla başladı, anne karnındayken kız çocuğunun kaderiydi bu, doğumu ailesi için bir kara haberdi belki. Uslu olmalıydı büyürken, utangaç olmalıydı, sesi çıkmamalı, abileri erkek kardeşleri varsa bir dediklerini iki etmemeliydi, bir erkek yaşından daha çocuk olabilirdi ama kız çocuğu yaşından olgun olmalıydı. Daha da büyüdü, genç kız oldu artık dikkatli olmalıydı, giydiğine dikkat etmeli, erkeklerle konuşmamalı, gece geç saatlerde çıkmamalıydı dışarı ama yaşıtı olan erkekler, erkek adamlardı her şeye hakkı vardı onların, hakkı olmayan şeylere de hakları vardı erkek adamlardı onlar çünkü işte erkek olmak böyle bir şeydi. Eğer güzelse ve tecavüzüne uğradıysa bir kadın bir erkeğin gece geç saatte dışarda diye kısa etek giydi veya tabi ki çok güzel diye kesinlikle kadındı suçlu olan. Erkeğin ne suçu olabilirdi? Evliyse bir kadın ve kocası dövüyorsa o hak etmişti mutlaka. Yemeği tuzsuz yaptı diye olamaz mı çok feci bir şey çünkü bu ve adam(!) dı kesinlikle haklı olan. Çocuklarının önünde de dövülürdü kadın, sebebe gerek yok. Adam içmişti belki ve canı onu dövmek istemişti sadece (ki bu çok haklı bir sebepti (!)). Kadın güçsüzdü, zayıftı, yalnızdı, onu bırakıp gidemez kendisine bağ (ım) lıydı. Dövmek onu en doğal hakkıydı bir erkeğin. Kendisi her şeyi yapabilir, kadını aldatabilir, ondan ayrılabilir ama bunları kadın yapsın, boşanmaya cesaret etsin öldürürdü onu. O kimdi ki zaten kendisinden, kendisi gibi bir erkekten boşansın aciz, zavallı yaratık. Boşanmayı başarmışsa ve başka biri varsa hayatında o hayata izin yoktu. Bir kurşun, bir silah tam kalbinden vurulurdu çocuğunun önünde. Çocuğu kimin umrundaki namus temizlerken? Boşanmış bir kadının sevmesi en ağır suçtur bir kere bedeli de ölümdür zaten diyen düşüncelere sahip zihinler duyar mı veya duyuyor mu şu an beni bilmem ve sen erkeksin veya kadın bunu da bilemiyorum ben sevgili meslektaşım, bir önemi de yok zaten kromozomlarının birinin X ya da Y olmasının. Bunu biz seçemiyoruz değil mi bu yüzden bundan sorumlu tutamam ki ben seni ama iyi veya kötü bir insan, suçlu veya masum, acımasız veya merhametli olmayı ve daha birçok şeyi seçebiliyoruz neyse ki. 

Şiddet de bizim hayatımızda olup olmayacağını belirleyebileceğimiz şeylerden biri. Küçük bir çocukken savunmasız bir anımızda maruz kalmışsak buna tek başımıza engel olamayacağımız durumda olduğumuz bu gibi durumlar dışında maalesef tabi. 

Fiziksel, cinsel, duygusal, flört ve ekonomik gibi farklı türleriyle çıkar karşımıza şiddet. Bazen uygulanan bazen uygulayan konumda olabiliriz, uygulanan konumdaysan karşındakine uygulayansan kendine dur diyebilirsin. Bazen bunu fark etmek ve fark ettikten sonra dur diyebilmek kolay değil biliyorum ama sen değerlisin ve diğer insanlar da öyle... Kimse böyle bir şeye maruz kalmayı hak etmez asla. Bunu düşün ve izin verme şiddete, mücadele etmen gereken kimse mücadele et onunla, bu kişi kendin veya bir başkası olabilir her kimse yapabilirsin bence inanırsan gerçekten. 

Şiddet çözüm değildir sorunun kendisidir, öyle bir sorundur ki peşisıra farklı sorunları doğuran ve bazen maalesef sonu ölümle biter şiddetin. "Kadına Yönelik Şiddete Karşı Uluslararası Mücadele Günü" bugün ama şiddete maruz kalan erkekler yok mu sanki kadınlar daha çoğunlukta olduğu için üzerinde durulması ama mühim değil bunu konuşmamız, bunu bugün konuşmamız da şart değil, ki bence her gün, her an konuşmalıyız durdurmak için. Hiç olmasaydı ve konuşmasaydık en güzeli bu olurdu oysa değil mi?

Bizler şiddeti görmezden gelemeyiz içimizde olmasa bile çevremizde her an, her yerde var olan şiddetin her şekline tüm gücümüzle dur diyebilmeliyiz. Bunu her insan görev edinirse kendine işte o zaman bir gün belki gerçekten şiddetsiz bir dünyaya gözlerimizi açabiliriz.

Psk. Dan. Kübra Türkmen

Bugüne özel videomuz:

https://youtu.be/Ta8_vclmy6M

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Marifet renkte mi? Yoksa...

BİR BAKIŞ: ÖPME VE ÖPÜŞME

Düşünce Kovalıyordu Peşinden