FREN SİSTEMİNİZ DEVREDE Mİ?
Yazımı okumaya başlamadan önce sizden ricam eğer aceleniz varsa veyahut yetiştirmeniz gereken işler, ödevler, projeler gibi çalışmalarınız varsa önce onu halletmenizin daha doğru olacağı kanaatindeyim çünkü aksi durumda bu yazıdan bilgi alırsınız ama tat alabileceğinizi düşünmüyorum şöyle izah edeyim: Askorbik dediğimiz bir asit vardır daha bilinen bir ifade ile C vitamini bu vitamini almak için 2 yol vardır: Bunlardan birincisi olan portakalı (ya da herhangi bir narenciye meyvesi) yediğimiz de bizler bunu afiyetle bir güzel yeriz hele ki bol sulu ise ağzımıza alıp ıstırdığımız da portakal dilimindeki su baloncukların ağzımızın içinde patlayıp yanaklarımıza yaptığı hafif ve sempatik dokunuş bizi oldukça mutlu eder böylelikle portakaldan hem tat almış hem de C vitamini (Askorbik asit) karşılamış oluruz. İkinci yöntem ise çok sevimsiz ve sıkıcıdır. Odacıklar şeklinde aralarında eşit mesafeler olduğu düz bir zeminde çıkartılması orta güçlükte olan ambalajlara kapatılmış tatsız, tuzsuz bir portakal kadar güzel olmayan C vitamini ilacı. Bitti mi? Tabi ki hayır bunlar bir de ilgi ister öyle her ortam bu ilaçları sarmaz kuru, serin ve karanlık yerlerde saklanmalı ve aşırı ısınan artı nemli ortamlar da muhafaza edilmemelidir gibi gibi bir sürü maddeler.
Buraya kadar okuduğunuza göre fren sisteminiz devre de
mi? demekle neyi kastettiğimi anlatmaya çalışayım hayat sürekli bir akış
halindedir günler geçer haftalar geçer yıllar geçer ve bizler bu zaman
diliminde hep bir koşturmanın içinde buluruz kendimizi her şeyi hızlı yapmaya
hızlı tüketmeye ve her şeye yetişmeye çalışırız kendi çapımızda. Konumuz ya vaş
la mak (lütfen heceleyerek ve hissederek okuyunuz) en son ne zaman
yavaşladığınız? Bu durum size ne hissettirdi? Belki bir çoğumuz hatırlamıyoruz
bile sanırım bu grubun içinde ben de varım maalesef. Hızlı olduğumuzda her şeyi
yapabileceğimizi her şeye yetişebileceğimizi hatta her şeyden haz
alabileceğimizi düşünürüz öyle mi? Peki o zaman hızlı yemek yediğimizde veyahut
hızlı su içtiğimizde ne kadar sağlıktan, haz almaktan bahsedilebiliriz ki? Midemiz
bir aracın yakıt deposu değildir ki hemen doldurup enerji vermeye başlasın.
Hızlı araba kullandığımızda bazı şeylere yetiştiğimizi
düşünürüz değil mi? Ama kaçan manzaralar geçtiğimiz yörenin insanları veya
evlerinin şeklini göremeyiz evi de
görsek ne işimizi yarayacak ki demeyin! Evin şekli bize bulunduğumuz lokasyonun
iklimini söyler iklimi yapılan tarım ürünlerini, insanların yaşam tarzı gibi
birçok konu hakkında bilgi sahibi olmamızı ve hayata olan bakış açımızı gelişmesini
sağlar. Bakış açımız şu dünyada ki olmazsa olmazlarımızdan biridir araba da
nagivasyon neyse insanda bakış açısı o dur. Nasıl baktığımız önemlidir ki nasıl
bir yol çizeceğimize neler yapacağımıza neler yapmayacağımıza yardımcı olsun.
Bakış açısı bize olayları yorumlama ve değerlendirme, kişisel donanım kazanma
gibi birçok pozitif geri dönüş sağlar diğer türlü siyah bir asfalt ve düz,
kesik çizgilerin mevcut olduğu beyaz şerit çizgisi ve fluya düşmüş yol
kenarındaki ağaçlar, levhalar… yani monotonluk söz konusudur.
Modern zamanlar bize hızın her şey olduğunu fısıldar ama
hızın yıkıcılığından bahsetmez. Oysa hızlanmak, yaşadığımız keyifli ve tatmin
edici duyguları hızlandırmaz, olsa olsa tükenme ve tüketme süreçlerimizi
hızlandırır. Bugün iş yaşamında birçok insan ‘tükenmişlik sendromu’ ya da
‘panik atak’ gibi ruhsal problemler yaşıyor. İş yaşamı bireyler hızlansa da
ruhumuzun doğal ritmi hıza direniyor. Zihnimiz ve ruhumuz, usul usul, sindire
sindire bir çiçeğe bakmayı, koklamayı; çocuğumuzun elinden tutup, saatlerce yürümeyi
‘hız’ a tercih ediyor. (1) Yavaşladığımız zaman önümüzdeki,
yanımızdaki hatta elimizdeki imkanları görürüz bu durum müthiş bir olaydır.
İnsan çoğu zaman var olan eşyalarının, duyguların vb. şeylerin
kıymetiharbiyesini yavaşladığı zaman anlar.
Mesela bazılarımız bunu yaşamıştır elimizde telefon vardır
ama biz yana yakıla telefon ararız ne zaman hızımızı yavaşlattığımızda o zaman
avucumuzdaki telefonu fark ederiz. Yavaşlık ile anımsama, hız ile unutma arasında
gizli bir ilişki vardır. Gözümüzün önüne en sıradan bir durum getirelim: Bir
adam sokakta yürüyor. Birden bir şey anımsamak istiyor, ama anı uzaklaşıyor. O
anda, kendiliğinden yürüyüşünü yavaşlatıyor. Buna karşılık az önce yaşadığı
kötü bir olayı unutmaya çalışan insan, hala çok yakınında olan zamanda, sanki
bulunduğu yerden hemen uzaklaşmak istiyormuş gibi elinde olmadan yürüyüşünü
hızlandırır. Varoluşun matematiğinde bu deneyim iki temel denklem biçimine
girer: Yavaşlığın derecesi anının yoğunluğuyla doğru orantılıdır; hızın
derecesi unutmanın yoğunluğuyla doğru orantılıdır. (2)
bu olumlu tarafı fark edemediğimiz de kaygı, stres
olumsuz duygular başlar ve vücut yavaş yavaş tahrip olma yolunda ilerler.
Çevremizde her şeyden çok
fazla ve çok çeşit olması akışı dinlememizi engel bu durumu dikkat eksikliği
olan bir öğrenciyi en arkadan alıp en ön sıraya oturtarak derse/tahtaya
odaklanmasını sağlamak gibi bizimde görüş alanımızdaki gereksiz materyalleri
çıkarıp kendimize en uygun ve lazım olanı seçmemiz gerekir aksi takdirde çokluk
içinde yokluk çekeriz her şeyi yapacağımızı
zannedip hiçbir şey yapamamaktan bahsediyorum ve unutmamız gereken hususlardan
bir tanesi de bir insana vereceğiniz en değerli hediye dikkatinizdir. (3)
Hülasa neden yavaşlamak gerekir bir video izlerken
veya bir müzik dinlerken hızlandırılmış şekilde dinlediğimiz de bize orijinali gibi
duygular vermez çünkü biz biliriz ki onun ayarlarıyla/doğasıyla oynadık bence
hayatında doğasında yavaşlamak vardır hayatta sürekli olmasa bile en azında
bazı durumlar da bir ‘ES vermek’ gerekir.
Bazen ayağımızı gaz pedalından çekip frene dokunmamız
hatta ve hatta frene basmamız gerekir, gerekir ki bizim yararımıza olan
güzellikleri ve tat alacağımız olayları kaçırmayalım.
Sevgiler…
M. Emre ÇINAR
KAYNAKÇA:
1,3-) Kemal Sayar: Ağ Sanal Dünyada Gerçek Kalmak
2-) Milan Kundera : Yavaşlık
Anı yaşamamız gerektiğini hatırlatan hoş bir içerik olmuş, teşekkürler 💙
YanıtlaSil