İçindeki Boşluğa Elini Uzat
Bazı günler yataktan kalktığında bir huzursuzluk kaplar bedeni. Yorgun savaşçı edasıyla gün kendiliğinden geçer gider. Nefes aldığını hissedemezsin, içinden bir şey yemek gelmez, içtiğin kahveden tat alamazın, okuduğun cümlelerin sonunu getiremezsin. Ne uykunu tam alabilmişsindir, ne de yatağa tekrar girdiğinde uykunun huzurlu kollarına kendini bırakabilirsin. Hayatın her zamanki akıştadır, değişen hiçbir şey yoktur fakat üzerine yoğun bir sis bulutu çökmüş gibidir. Güneş her zamanki gibi kordonu boydan boya aydınlatmıştır, çiğdemini alan çimlere uzanmıştır fakat sen yanından geçen bisikletlileri dahi hissetmemişsindir. Senin için gün henüz aymamış kadar soğuktur, tek duyduğun şey martı sesleridir. İşte bunlar boşluk duygusunun birer izleri…
Kaynak: https://stocksnap.io
"Hayatın yakıtı duygudur. Çocuklukta tamamlanmadıysak,
yetişkin olarak kendimizi tamamlamak zorundayız yoksa kendimizi bir boşluk hissiyle
dolmuş halde buluruz."
-
Jonice Webb
Boşluk duygusu; temelini anne ve babadan alan yeterince ihtiyaçları yeterince karşılanmamış, güvensiz- kaygılı, güvensiz- kaçıngan bağlanma ile bakım verenine bağlanma stilinden alır. Boşluğun etkisine kapılmış bireylerde genellikle içinde yaşadıkları dünyaya kayıtsız kalma durumu söz konusudur. Derin bir hissiyatsızlık yaşarlar, hayatla olup bitenlerle ilgilenmezler. Belirsizliğe karşı tahammülsüz ve tedirgindirler, çünkü net olmayan durumlar onlar için bir tehdit unsurudur. Muhakkak karşılaşmışsınızdır; biriyle sohbet ederken konuşulan konudan bağımsız bir şeyi pat diye söyleyiverir biri, nereden geldiği belirsiz ani konu değişimleri yaşanır. Neden söyledi, ne anlatmak istedi bilinmez, öyle kafanız karışır. Bunun sebebi dikkati sizde değildir çünkü kafası öyle yoğundur ki aslında kendinde bile değildir.
Boşluk, bireyin anlamsızlık hissetmesiyle var olur, içinde bulunduğu dünyaya ilişkin yorumlarıyla ele alır. Öyle bir duygudur ki, bir kere ele geçirdi mi kolay kolay yakasını bırakmaz insanın, büyüdükçe büyür. Büyüdükçe hayat daha bir anlamsızlaşır. Bu sefer birey ya yaşadıklarına kayıtsız kalır, kendi hayatını yönetme gücünü kendinde bulamaz ya da insanların davranışlarını değiştirme gayretini kendinde hissedemez. Geleceğe karşı daha bir umutsuz, belirsizliğe daha tahammülsüz yaklaşır. Olduğu yerde duraksar bir nevi.
Kaynak: https://stocksnap.io
"Yapamam ki!" gerekçesiyle
gerçekleştirmekten kaçındığımız davranışların çoğu aslında yapmak
istediklerimizdir. Yapmak istemediklerimiz zaten aklımıza gelmez.
Aslında boşluk zannettiğimiz
kadar kötü bir şey değildir, içi boş insan demek de değildir. Tam aksine insanların
harekete geçmek için yetersiz hissetmelerinden kaynaklanır. Varoluşçu
Psikolojinin duayen isimlerinden Rollo May boşluk için: ‘’ Boşluk duygusu, genellikle insanların içinde bulundukları dünyaya
ilişkin etkili bir şey yapmaktan aciz olmalarını hissetmelerinden kaynaklanır…’’
diyerek ifade eder. Bu durumu düzeltmek
için yapılabilecek en iyi şey, olup biteni irdeleyip harekete geçmek fikrimce.
Aksi halde psikolojik sağlamlığı tehlikeye atarak var olan içsel kaynakları
tüketmeye, ardından geri dönülemeyecek kadar derin bir çaresizliğe ve
amaçsızlığa yol açabilir.
Artık yapılacak
şey belli, peki o halde ne duruyoruz?
Var olan içsel kaynaklarımızı güçlendirelim!
-Hatice OKÇAN
Güncel bir sorun. Bu konuya değinmen çok güzel olmuş. Eline ve emeğine sağlık Hatice :)
YanıtlaSilGüzel yorumun için teşekkür ederim Hamza :)
SilHarika bir konu seçimi ve anlatım olmus 💙
YanıtlaSilBahsi geçen boşluk ancak bu kadar minnoş anlatılabilirdi 😊 çok hoş bir yazı olmuş emeğine sağlık kuzum 💙
YanıtlaSil