Sevmek Mi, Sevilmek Mi?
“Sevmek tek başına yeterli midir ya da sadece sevilmeye mi ihtiyacımız var?” diye bir soru yöneltsem hangisini seçerdiniz? Sevilmek için sevenlerden misiniz, yoksa “Sevilmesem de olur benim sevgim her şeye yeter.”diyen her şeyi göğüsleyen yüreklilerden mi? Yoksa “Başka ihtimaller de var öyle şey mi olur, her ikisi de olsun, hem sevileyim hem de seveyim yoksa bir kıymeti olmaz.” diyen evrenin denge üstüne kurulduğuna inanan insanlardan mı?..
Sevmek,
sevilmek yüzyıllardır şairlerin en güzel dizelerinde, ressamların tuvalinde,
müzisyenin saklı kalan notalarında gizlense de üzerine yazılan çeşitli
tanımlamalara baktığımızda, “İnsanı bir
kimseye ya da şeye karşı yakın ilgi ve bağlılık göstermeye yönelten içsel
duygu, sevme duygusu.” olarak yer alır bazı kaynaklarda. Sevgiyi içten
gelen bir ihtiyaç, arzu, hep var olan muhtaç olduğumuz bir güdü olarak
tanımlanır. Öyle ki psikolojide literatür taramasına baktığımızda; sevgi
ihtiyacı, yüzyıllardır insanlarda olan en temel gereksinimlerden biridir. Bu
ihtiyacı Maslow’un ihtiyaçlar hiyerarşisinde piramidin en sonuna ulaşmak için,
fizyolojik gereksinimlerimiz, güvenlik gibi temel gereksinimlerden sonra üçüncü
basamakta karşılar bizi. Çünkü ister büyük olsun, ister küçük; her yaş
grubundan bireylerin sevgiye ve ait olmaya ihtiyacı vardır. Hal böyleyken nasıl
olur da inkâr edebiliriz ki bu isteği? Hem de kendimizi gerçekleştirme
yolculuğumuzda kritik yerdeyken…
“Sevgi kendini yoktan var etmez. O zaten
vardır, biz sadece kendimizi ona açabilir ya da ona yakınlaşabiliriz.”
Bu
sebeple sevmeye ihtiyacımız olduğu kadar sevilmeye, onay görmeye, sevginin
getirdiği sıcaklığı tüm benliğimizde hissetmeye de ihtiyacımız vardır.
Sevilme
isteği üzerine okuduğum uzmanın kitabında şöyle bir cümle geçiyordu: “Sevgi taleplerde değil, ricalarda bulunur.
Eşimden bir şeyler talep ettiğimde ben ebeveyn rolünü üstlenmiş olurum, o da
çocuk. Üç yaşındaki bir çocuğa ne yapması gerektiğini, daha doğrusu ne yapmak
zorunda olduğunu anlatan ebeveyndir.” Zira transaksiyonel analiz perspektifinden
baktığımızda, sevgiyi içten gelen ihtiyaç olmaktan ziyade hissetmek için
zorlanılan, talep edilen bir olgu olarak ele aldığımızda içine oyun içinde
olduğumuz ego durumları girer. Yetişkin ego durumunda olmadığımız zamanlarda
hep bir oyun içindeyizdir; kurucusu biz olalım ya da olmayalım, sevilmenin bir
zoraki istendiği, bir tarafın talep ettiği, bir tarafın da bu sevgiyi karşılamak
için çırpındığı bir oyundur bu.
Sevgi
üzerine bu kadar konuşmuşken benim fikrimse; sevmenin kişiye özgü tanımı ve
ihtiyacı olduğu, dünyadaki insan kadar farklı görüşler ortaya çıkabileceğini
savunan insanlardanım. Öyle ki hangi ölçü
sevmenin ve sevilmenin ihtiyacını belirleyebilir ki, sevgi bir kıstasa
yaslanabilir mi? Hiç sanmam..
-Hatice OKÇAN
Yorumlar
Yorum Gönder