İlişkilerdeki Gizli Hata

İyi bir ilişki hepimizin isteği.

Birçok ortak nokta, özel anlar, derin bağlar... Hepsini isterken gözümüzden kaçan bir tavrımız var ve bu tavır isteklerimiz konusunda partnerimizi motive etmek yerine demoralize etmekte. Bu tavır nedir ve ne yapılmalıdır?

İlişkiler; arkadaşlık, sevgililik, evlilik, dostluk, aile fark etmeksizin beklentilerden oluşur. Bu beklentilerin karşılanabilir olup olmadığını hiç sorgulamış mıydınız? Değerli hissetmek, güven duymak, saygı görmek, özen gösterilmek, eğlenmek, ciddiye alınmak ve daha birçok şey bir ilişkideki olağan ve sağlıklı beklentiler. Bu beklentilerin boyutu ise işleri tamamen sarpa sarabiliyor. Değerli hissetmek isterken, her zaman romantizm , her zaman tüm çevresinden ve işlerinden daha öncelikli olmayı bekliyor olabilir misiniz? Hatta bazen bu durum daha da ilerleyerek asla memnun olmamaya dönüşebiliyor.

Hediye edilen çiçeği yeterince güzel bulmayıp, bana kıymet verse gider orkide alırdı derken buluyor musunuz kendinizi? Söylenen güzel sözleri, yeterince afili bulmayıp, zaten bu senin görevin diye yaklaştığınız da oluyor mu? Yeterince değerli hediyeler ,güzel sözler alsanız bile başka bir alanda üst düzey ilgi görmemek yeniden sizi değersiz hissettiriyor mu? Bu durumlara veya benzerlerine evet diyorsanız size bir iyi haberim bir de kötü haberim var. Kötü haber,  değersizlik hissiniz sizinle ilgili. İyi haber, değersizlik hissiniz sizinle ilgili.

Neden mi?

Hayat telaşı içerisinde beklentileriniz olan yakınınız hayatı da kaçırmamak için her zaman size kendini %100 veremeyebilir. Bu sizin değersiz olduğunuz değil, size değer vermediği değil, yalnızca insan olduğu anlamına gelir. Çocukluk çağında dengeli sevgi alamamak veya istismara uğramak değer ve güven hissimizi temelden sarsarak dünyanın bizi nasıl gördüğüne dair algılarımızın bozulmasına sebep olur. Her an adeta değersiz ve güvensiz hissetmek için hazırda bekler çünkü zaten alışmış olduğumuz his budur. Dünya bizi yeterince bağrına basmamış, hak ettiğimiz değer bize sunulmamış ve eksik, yaralı kalmışızdır.

Bu mekanizma bizi yukarıda belirttiğim gibi sık sık kötü hissetmek için kötü davranılmaya gerek kalmadan, az iyi davranıldığında bile değersiz hissettirir. Bazen telefonunuz açılmayabilir. Bazen o mesaja geç cevap gelebilir. Hastayken sizin için koşturan kişi doğum gününüzü unutabilir.

Diyebilirsiniz ki ama ben herkese çok iyi davranıyorum ve hiçbir şeyi eksik bırakmıyorum.

Ne kadar yorgunsunuz? Sevdiğimizi söylediğimiz kişi de bu kadar yorgun ve kendini kaçırmış hissetsin ister misiniz? Kendimizi yeniden sevmek, yeniden daha güçlü olmak , daha az yormak için hâlâ geç değil. Değerli olduğunuzu hissedebilir, narsiste dönüşmeden de kendinize sevgi sunabilirsiniz. Nasıl mı?

Dilerseniz biraz bunları düşündükten, biraz daha gözlemledikten sonra, devamını konuşalım.

Aynı yerde buluşmak üzere.

Sevgiler...

-Ümit Beyaz

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Marifet renkte mi? Yoksa...

BİR BAKIŞ: ÖPME VE ÖPÜŞME

Düşünce Kovalıyordu Peşinden