ŞİMDİ PATLAYACAĞIM!
Bu aralar çok agresifim.
Gözlerim sürekli doluyor.
Uzaklara dalıp gidiyorum.
En ufacık şeye bile tahammülüm kalmadı!
Bu cümleler size tanıdık geliyorsa merhabalar. En önemlisi
bu cümleleri yeniden söylememek, bu durumda kendimizi yeniden bulmamak için
şimdiden üstünde durmak en güzeli. Patlamak, tahammülsüz olmak aslında
benliğinizin sizi korumak istemesinin bir sonucu. Durmadan şişen bir balon
neden patlar mesela? Artık içinde daha fazla hava sığdıracak yeri kalmadığı için.
Benliğiniz de artık öyle şeyleri daha
fazla bastıracak yer bulamaz ki patlarsınız. Atalarımız boşuna, artık içinde
tutamayıp sert tepki vermeye patlamak dememiş... Sizce bizi neler doldurur?
- Zamanında gösterilmeyen tepkiler,
- Sınır ihlallerine ayıptır, kırılır, onu kaybederim,
abartmayayım diye ses çıkarmadığımız anlar.
Bedenimizin ve ruhumuzun bir huyu var ki doğru şekilde
yaşanmamış her duygu içimizde yer tutmaya devam eder. Sonra tekrar sınırlar
ihlal edilir, bir öncekinde veremediğimiz tepkiler cesaretimizi azalttığı için
diğerlerine de tepki verecek özgüveni bulamaz oluruz ve zamanla alışkanlığımız
olur susmak ve sindirmeye çalışmak. Biriken her bir ihlalin eseri olarak
karşımızda artık tahammülü kalmamış yeni bir ben buluruz. Ancak daha fazla yaşanmamış
duygu biriktirmeyen benlik, bunları içinizden atmanız için tabiri caizse sizi
itmeye başlar. Gereken cesareti toplamanız için öfke biriktirir... Öfke gereken
gücü verir ve gerilirsiniz. Gerilmiş bir balonda olduğu gibi, patlamak için
gereken tek şey bir iğnedir... Bu yüzden en ufak hata, en ufak anımsama ile
patlarız. Peki ne yapmalıyız? Ne yapmalıyız ki günlerce, saatlerce veya aylarca
gergin kalmak yerine daha huzurlu olalım. Neticede bir ip bile gerile gerile
yıpranır. Eski görüntüsünü kaybeder. İyi haber şu ki; kopan yerden bağlanan her
ipin en sağlam noktası orası olur! O halde belki zamanında gücümüz yetmediği,
kırmak istemediğimiz , sorun çıkmasın diye uğraştığımız anlar için kendimize
kızmak yerine elimize yeni gücümüzü almakta bir sakınca yok.
- İçinizde fazladan yer alan öfkenin çoğunluğu dışarıya
değil içeriye yani kendinizedir. Güçsüz, aptal ya da zayıf olduğunuzu düşünerek
kendinize kızarsınız. Unutmayalım ki bunların hiçbirisi siz değilsiniz çünkü
kimse bütünüyle güçlü değildir, bütünüyle her şeyin farkında değildir. Bu sizi
sadece insan yapar.
- Bu yüzden dışarıyla savaşarak rahatlamak yerine kendinize
şefkat gösterin. Nefes egzersizleri ve yazı yolu ile her gün öfkenizi azaltın.
- Gücünüz arttıkça kabalaşmadan ama geri çekilmeden
sınırlarınızı aşanlara çizgiyi belli edin.
Örneğin; “ Bıktım sizin gibi dağınıkların arkasını
toplamaktan!” demek yerine “Enerjim kalmıyor bu yüzden herkesin kendi
dağınıklığı ile ilgilenmesini istiyorum.” Demek.
- Dedim ama olmadı diyebilirsiniz . Demeyince ne değişir? Bu
konuda da gerekirse dağınık kalmasını göze alarak, buna tahammül ederek geri
adım atmamış olursunuz.
- Sınırlarınızı puanlara ayırın. Her durum her konu her yer
aynı oranda canınızı sıkmaz. Bu yüzden sizin için sorun olan her konuyu önem
sırasına göre sıralayın, bunu bilin ve ne kadar geri adım atmayacağınızı bu
şekilde anlamış olun.
- Acele etmeyin. Kendinize yardımcı olun önce en kolay
yerlerden çizgiyi göstermeye başlayın bu sayede kalıcı ve daha cesur adımlar
atmaya başlarsınız. Yıllardır çizgileriniz geçilirken bir anda büyük adımlar
atmaya alışık olmanız çok zordur.
Not 1: Unutmayın , bazen bazıları saygısızdır evet ama genel
anlamda insanların bize nasıl davranacağını insanlara biz tutumlarımızla
öğretmiş oluruz. Sorumluluğu alın , sadece suçlamayın.
Not 2: Hayır dediğiniz için size kızanlar , bozmak
isteyenler olacaktır. Sınav burada başlar. Bir anda hayatınızdan çıkarmak
yerine yıllardır sizin de katkınızla bu hale gelen ilişkinizi onarmak için
zaman verin. Sizi sevenler ayak uyduracak, kullanmak isteyenler kaçacaktır.
Not 3: İyi ilişkiler için sizin de iyi hissetmeniz
gerekmektedir. Siz iyi değilseniz ilişkiniz de iyi kalmaz. Bu yüzden karşılıklı
olarak iyi hissetmenin hakkınız olduğunu bilin ve hakkınızı koruyun.
Geleceğe bakış; Sınırlar adil ilişkileri ve huzuru getirir.
Etrafımızdaki insanlara verdiğimiz sinyaller kendimize nasıl insanları
çektiğimiz belirler.
Saygıyla, sevgiyle ve güvenle ilişkiler dilerim...
Önce kendinizi seven, sayan ve güvenen bir ilişki
temennisiyle...
Sevgiler, saygılar.
Sana güveniyorum.
Ümit Beyaz
Yorumlar
Yorum Gönder