KELİMELERİN GÜCÜ ADINA!
Çok sevdiğim birinden duyduğum ve belki de hepimizin içinde farkındalık ışığı yaratacak, konuya örnek bir cümle ile başlanabilir bir yazı. “Sabahın körü değil de sabahın nuru dediğimizde değişiyor birçok şey.”
Gün içinde ağzınızdan çıkan
kelimelerin hayatınızı nasıl etkilediğini merak ettiğiniz oldu mu? Veya
etkilediğini bilseydiniz hala olduğunuz gibi mi konuşmaya devam ederdiniz? Peki
sizlere etkilediğini söylesem?
Kelimelerin hayatımız üzerindeki
etkisini araştıran psikolojinin bir alt dalı mevcut. Birazdan birlikte yol
alacağımız bu yazıda bize eşlik edecek bir dal; Dönüşümsel Dilbilgisi ya da
Psikodilbilim deniyor.
Her kelime aslında ağızdan çıkar
ve dalgalar halinde yol aldıktan sonra tekrar bize geri döner. Burada en çok
üzerinde duracağımız kısım “kelimenin geri dönüşü”. İçinde bulunduğunuz durumla alakalı hangi
kelimeleri tercih ediyorsanız onun size duygusal ve düşünsel olarak geri
dönüşünden bahsediyorum. Farkında olalım ya da olmayalım kullandığımız
kelimeler aynı şekilde bize dönüyor ve bu kaçınılmaz bir kısır döngüye
dönüşebiliyor. Bu döngü kelimenin ağzımızdan çıkışıyla başlıyor ve bizim algımıza
dönüşüyor. Yazıya başladığım örneğe burada dönebilirim. Sabah erken
kalktığımızda hemen hepimizin ettiği bir şikayet belki de. Bir de bunu
kelimelere dökünce daha fazla aksi hissediyoruz. Algıladığımız şey sabahın
olumsuzluğu oluyor. Bir sabah da kalkıp daha olumlu bir cümle kursak peki?
Muhtemelen güneşi çok daha parlak göreceğiz. Hatta çevrenizde az da olsa
ağaçlık yerler varsa oraya konan kuşların sesini duyabilirsiniz. Belki tatlı
bir esinti olabilir. Dinç hissetme ihtimalinizi bile doğurabilir bu.
Yapacaklarınızı daha sağlıklı düşünmeye başlayıp güne kötü hissederek başlamamış
olmanın verdiği bir iyilik hali olabilir. Algımızı buna yönelik değiştirmiş
olacağız çünkü. Bu sadece bir örnek pek tabi ve aklınıza gelen her alanda
hayalinizde canlandırabilirsiniz bunu.
Yukarıda bahsettiklerim biraz da
psikolojinin de kavramlarından biri olan “algıda seçicilik” gibi gelebilir
sizlere. Öyle de. Olumlu bir cümle bizim olumlu şeyleri görmemize ışık tutar.
Olumsuzla başlıyorsa da her aksiliği en ayrıntısına kadar fark ederiz.
Kurduğumuz cümle öncelikle bizim algımızı oluşturuyor. Daha sonra bu algımıza
yönelik şeyler düşünmeye ve görmeye başlıyoruz. Kulağa Polyannacılık gibi
gelsin istemem. Fakat hayatımızdaki olumsuz kelimeleri yerlerinden kaldırıp
onun yerine bizlere hiçbir zararı olmayan kuş gibi hafif güzel kelimelerle
değiştirmenin olumlu etkileri kaçınılmaz. Bunu olumsuz düşündüğünüz herhangi
bir konuda birkaç kelime değişikliğiyle denemenizi istiyorum.
Hayatımız her zaman olumlu gitmez.
Düşeriz kalkarız hatta bazen kalkamayız. Böyle durumlarda daha kötüyü görmeye
hep daha meyilliyiz. Dibi görmüşüzdür çünkü bize göre ve gördüğümüz tek şey
yokuş aşağı sürüklenen hayatımızdır. Bu herhangi bir konu olabilir.
Yetiştirmekte zorlandığınız bir ödev gibi basit bir konu da kariyerinizi ya da
özel hayatınızı çok etkileyen bir olumsuzluk da. Fakat sürekli olumsuzu görüp
daha olumsuz cümleler kurmak algımızda
sadece en karanlık durumu görme eğilimi uyandıracaktır. Yaşadığımız durum bize
bir şey öğretiyor olabilir ya da bizim için atması zor bir basamaktır belki de.
Önemli olan bunu içinde bulunulan durumla beraber kabullenip daha da zora
sokmamak aslında. Kelimeler de bu algımızı değiştirmek için var. Ve her bir
kelime bu algımızı çok az bile olsa değiştirme görevini üsteniyor. Bu noktada sizleri Mevlana’nın bu alıntısıyla
başbaşa bırakmayı tercih edip güzel kelimelerle kalmanızı diliyorum.
Çağırdığınız ve andığınız her güzelliğin sizi bulması dileğiyle…
“İnsan her nefeste yeni biri olur ve her nefes, içini doldurduğumuz
kelimelerle bilmediğimiz bir aleme yolculuk eder; sonra da oradan hediyelerle
geri döner.”
Psk. Dan. Cennet Karaman
Yorumlar
Yorum Gönder