Kayıtlar

Psikoloji

PDR'den bir iz GPD

 Psikolojik danışman olmak; ilmek ilmek dokunmak bir kalbe, bebeklikten atılan o ilmiklerin düğümüne bakmak tek tek, varsa o kalbi acıtan ona zarar veren bir anı, götürmek onu o acıya yaklaştırmak daha da fazla, yaşasın diye onu, o yaşayamadığını, yaşasın ki atabilsin hücrelerinden ona zarar veren zehri, yarım kalmışlık hissini tamamlamak bazen, onunla birlikte hissetmek ama onunla onun gibi hissetmek biraz, kendinden de gitmeden o olabilmek, onun düşüncelerine sızabilmek, korkmadan cesurca durmak onun yanında, güç olabilmek ona kendini en güçsüz hissettiği zamanlarda. Yaralara merhem olmak denemez belki ama o yaraları birlikte sarmak ya da o sarıyorken onun yanında durmak ve gözlerinin içine bakıp ben senin yanındayım, buradayım korkma diyebilmek en çok. Onun bakmayı reddettiğini gösterebilmek ona, kendinde kaybolurken o, onda kendini bulmak değil, kendini bulsun diye karanlıklarında yine onun içindeki o ışığı yakmak ve bak işte orada aradığın kendin diyebilmek, işte böyle müthiş ...

YA HEP YA HİÇ Mİ?

                                                              YA HEP YA HİÇ Mİ? Yıllardır kendimi kendinden emin öz güvenli ne istediğini bilen birisi olarak tanımlardım. Ama şu son yıllarda ne oldu bana? Neden bazı işlere başlarken hata yapmaktan çok çekiniyorum? Hatta bazen o işi çok iyi yapamayacağımı düşünüp hiç o işe başlamıyorum. Ama istediğim şeylere de sonunda sahip olmuşken neden hata yapma korkusu her tarafımı sarıyor? Hata yapmanın çok normal olduğunu biliyorken neden bu kadar çekiniyorum? Bir sunum yaparken bir mülakata girerken aslında oradaki insanların da benim gibi olduğunu biliyorum o zaman neden çekiniyorum, neden bir işe başlarken zorlanıyorum? Yukarıda bir yazıdan alıntı görüyorsunuz. Uzmanlar bu durumun mükemmeliyetçilik olduğunu söylemekte. Tabi ki yukarıdaki alıntıda kaygı ve benzeri durumlar da görüyoruz. Peki,...

KELİMELERİN GÜCÜ ADINA!

  Çok sevdiğim birinden duyduğum ve belki de hepimizin içinde farkındalık ışığı yaratacak, konuya örnek bir cümle ile başlanabilir bir yazı. “Sabahın körü değil de sabahın nuru dediğimizde değişiyor birçok şey.” Gün içinde ağzınızdan çıkan kelimelerin hayatınızı nasıl etkilediğini merak ettiğiniz oldu mu? Veya etkilediğini bilseydiniz hala olduğunuz gibi mi konuşmaya devam ederdiniz? Peki sizlere etkilediğini söylesem? Kelimelerin hayatımız üzerindeki etkisini araştıran psikolojinin bir alt dalı mevcut. Birazdan birlikte yol alacağımız bu yazıda bize eşlik edecek bir dal; Dönüşümsel Dilbilgisi ya da Psikodilbilim deniyor. Her kelime aslında ağızdan çıkar ve dalgalar halinde yol aldıktan sonra tekrar bize geri döner. Burada en çok üzerinde duracağımız kısım “kelimenin geri dönüşü”.   İçinde bulunduğunuz durumla alakalı hangi kelimeleri tercih ediyorsanız onun size duygusal ve düşünsel olarak geri dönüşünden bahsediyorum. Farkında olalım ya da olmayalım kullandığımız kelim...

İlişkilerdeki Gizli Hata

İyi bir ilişki hepimizin isteği. Birçok ortak nokta, özel anlar, derin bağlar... Hepsini isterken gözümüzden kaçan bir tavrımız var ve bu tavır isteklerimiz konusunda partnerimizi motive etmek yerine demoralize etmekte. Bu tavır nedir ve ne yapılmalıdır? İlişkiler; arkadaşlık, sevgililik, evlilik, dostluk, aile fark etmeksizin beklentilerden oluşur. Bu beklentilerin karşılanabilir olup olmadığını hiç sorgulamış mıydınız? Değerli hissetmek, güven duymak, saygı görmek, özen gösterilmek, eğlenmek, ciddiye alınmak ve daha birçok şey bir ilişkideki olağan ve sağlıklı beklentiler. Bu beklentilerin boyutu ise işleri tamamen sarpa sarabiliyor. Değerli hissetmek isterken, her zaman romantizm , her zaman tüm çevresinden ve işlerinden daha öncelikli olmayı bekliyor olabilir misiniz? Hatta bazen bu durum daha da ilerleyerek asla memnun olmamaya dönüşebiliyor. Hediye edilen çiçeği yeterince güzel bulmayıp, bana kıymet verse gider orkide alırdı derken buluyor musunuz kendinizi? Söylenen güzel ...

SEVGİNİN SÖZSÜZ DİLİ: TEMAS

Resim
 Sevgiyi ifade etmenin birçok yolu olduğu söyleniyor:  Sevdiğini direkt söylemek, kaliteli zaman geçirmek, hediyeleşmek, sevdiğimiz kişi için vakit yaratmak… Peki temas etmenin ilişkileriniz üzerinde etkisini düşündünüz mü? Ya da bu sizin için bir sevgiyi ifade etme yolu mu? Daha bebeklikten başlayan bu ihtiyacımız yapılan araştırmalara göre çok daha sağlıklı ve stressiz bir hayatın anahtarını veriyor bize. Yeni doğan bebeklerin anneleriyle kurdukları ilk temasın ardından artan oksitosin (sevgi hormonu) daha hayatının ilk anlarından itibaren onların daha mutlu, rahat ve güvende hissetmesini sağlıyor. Yapılan bir deneyde doğumdan sonra ilk 90 dakika annesinden ayrı kalan bebeklerin bu hormonu daha az salgıladığı, vücut ısılarının daha düşük olduğu ve annesiyle temas halinde olan bebeklere göre daha çok ağladığı gözlemleniyor. Dokunma ihtiyacı ile doğan canlılar olarak bu dili aslında daha en başından beri biliyoruz biz. Sistine Şampeli’nin tavanında yer alan bu ünlü fresk...

ŞİMDİ PATLAYACAĞIM!

Bu aralar çok agresifim. Gözlerim sürekli doluyor. Uzaklara dalıp gidiyorum. En ufacık şeye bile tahammülüm kalmadı! Bu cümleler size tanıdık geliyorsa merhabalar. En önemlisi bu cümleleri yeniden söylememek, bu durumda kendimizi yeniden bulmamak için şimdiden üstünde durmak en güzeli. Patlamak, tahammülsüz olmak aslında benliğinizin sizi korumak istemesinin bir sonucu. Durmadan şişen bir balon neden patlar mesela? Artık içinde daha fazla hava sığdıracak yeri kalmadığı için.   Benliğiniz de artık öyle şeyleri daha fazla bastıracak yer bulamaz ki patlarsınız. Atalarımız boşuna, artık içinde tutamayıp sert tepki vermeye patlamak dememiş... Sizce bizi neler doldurur? - Zamanında gösterilmeyen tepkiler, - Sınır ihlallerine ayıptır, kırılır, onu kaybederim, abartmayayım diye ses çıkarmadığımız anlar. Bedenimizin ve ruhumuzun bir huyu var ki doğru şekilde yaşanmamış her duygu içimizde yer tutmaya devam eder. Sonra tekrar sınırlar ihlal edilir, bir öncekinde veremediğimiz te...

DEPRESYONUN KIYISINDA

     Çok fazla düşünce var. Beyninin tüm kıvrımlarına işlemiş düşünceler. Elinde olmadan akıp giden, birbirine çarpan, birbiriyle yarışan düşünceler... Görünmez bir el tarafından savruluyor. Ayakları yerden kesiliyor, sonra aniden yere çarpıyor, acımasızca sürünüyor. Sadece bedeni değil düşünceleri de savruluyor, daldan dala atlıyor dünyadaki tüm konular: "Kaçınılmaz olarak her insan önce iyi olmaya çalışır, yaşama güdüsü en temel güdüdür." Belli belirsiz sesler duyuyor sonra, camdan sesler, saplanıyorlar sanki kulaklarına. Lakin keskin değiller, yumuşaklar, anlaşılamayacak kadar yumuşaklar. Ruhu belirsizliğe bağışıklık kazandığı için bedenine kulak veriyor. Etrafa göz gezdiriyor. Önünde bir uçurum var. Dipsiz bir uçurum, karanlık bir boşluk. Şu an içinde bulunduğu yorgunlukla, bitkinlikle, çökkün ruh halinin ve ümitsizliğin verdiği o "tatlı" sarhoşlukla bu uçuruma atlamak ne kolay. Ama direnmek istiyor çünkü iyi oluş hâli haklı istemidir insanın. Yine de kendini ba...

AYIP!

Öyle söyleme, ayıp! Onu yapma, ayıp! Öyle giyinme, ayıp! Bunları konuşma, ayıp! Bu cümleler size tanıdık geldi mi? Hemen hepimizin maruz kaldığı ve en çok ebeveynlerimizden duyduğumuz bu ifadeler davranışlarımızı biçimlendirmemizde nasıl bir etkiye sahip? Merak edip sorduğumuz bir soru neden cevap verilmeden susturulmamıza sebep olabiliyor? Siz hiç ayıplandınız mı? Giydiğiniz kıyafetlerle, sorduğunuz sorularla veya hareketlerinizle? Bu yazıda ayıp faktörünü sorduğumuz sorular başlığı altında konuşacağız. Hem de Maslow’un ihtiyaçlar hiyerarşisinin tabanını oluşturan bir konu hakkında sorulan sorularla: Cinsellik. Eğitim ailede başlar. Cinsel eğitim de her çocuğun alması gereken bir eğitimdir. Bu konuda bilgilendirilmeyen çocuklar birçok konuda sorunla karşılaşabilir. Bir başkasından gelen dokunuşun iyi mi kötü mü olduğunu anlayamayabilir veya ergenliğe girdiğinde vücudunda meydana gelen değişimleri kabullenemeyebilir. Çocuklara bu konuda önden bilgilendirilme yapılması, eğitim veril...

MARTIN EDEN’A VAROLUŞÇULUK PERSPEKTİFİNDEN BİR BAKIŞ:

  İnsan, kendisini, diğerlerini ve çevresini bilinçli olarak fark edebilme kapasitesine sahiptir. İnsanın fırlatıldığı gerçeklik, oluşturduğu kendi gerçekliğinden farklı değildir. Düşünebilen, anlamlandırabilen, uygun tepkilerle kendisini ortaya koyabilen, anlam atayabilen ve ‘’dünya içerisinde var olan’’ bir varlıktır. Varoluşçu düşünürler bunu ‘’daisen’’ olarak adlandırmaktadır. İnsan, düşünür, anlam atar, karar verir ve seçiminin sorumluluğunu alır; bu şekilde dünya içerisinde var olur. Martin Eden’a bu perspektiften bakacak olursak eğer Martin hayatını farkına varıyor, istediği hayatı belirliyor ve o hayat içerisine girebilmek adına seçimler yaparak uygun davranışlarda bulunuyor. Martin, Ruth ile tanıştıktan sonra hayatını daha farklı bir şekle sokmaya karar verir. Eskiden bulunduğu çevreye ait olmadığını, çevresindekilerin onu anlamadığını ve o kişilerle paylaşımda bulunmak istemediğini fark eder ve bunu değiştirmek için özgürce kararlar verir. Martin’in yaşamına ilişkin bu dü...

Hayatın Değil “Hayatının” Anlamı

Resim
  Evet hayatın anlamı değil “senin hayatının” anlamı. Genellikle hayatımızda yol alabilmek için bazı sorular sorarız kendimize, bu soruların cevaplarına göre de bir yol haritası belirleriz. Neden varım, ne iş yapmak istiyorum, nasıl bir hayat istiyorum, bu sorular böyle uzayıp gider. Hepimiz kendimize bu soruları yönelterek aslında hayatın anlamını bulmaya çalışırız. Oysa unuttuğumuz bir şey vardır. Hayatın anlamını aramaya devam edersek bulacağımız tek şey koca bir hiçlik olur. En kötüsü de hiç bulamayacağımız bir cevap için bütün hayatımızı heba etmektir. Çünkü hayatın anlamı diye bir şey yoktur. Sadece senin hayatının anlamı vardır. Seni hayata bağlayan, motive eden, yaşamını anlamlı kılan, hayatın anlamı değil senin hayatının anlamıdır. Bunu fark ettiğimiz an artık hayatla uğraşmayı bırakıp kendi hayatımıza odaklanırız. Böylece yaptığımız işler daha anlamlı bir hale gelir. Eğer bizim hayatımız için bir anlamı yoksa bırakırız. Bize anlam kattığına inandığımız işlerin peşinde koş...

Dayanılmaz Hazzımız: Erteleme

Resim
 Her birimizin hayatı boyunca yerine getirmesi gereken görevleri, ödevleri, okuması gereken kitaplar, çalışması gereken sınavları, yatırılacak faturalar, ev işleri, buluşmalar, plan programlar, gelecek planlamaları, karar verilmesi bekleyen ikilemli durumlar… Tüm bunlar yaşamımızın vazgeçilmez birer parçasıdır. Bu noktada hepimizin zamanında yapmaktan kaçındığı ödevleri, çalışmayı ertelediği sınavları, yatırılması gereken faturaları, ev işleri, projeleri gibi dağ yığınları oluşabilir. Zamanında yapılmadığı için ertelediğimiz tüm bu görevler zamanın azalmasıyla birlikte bireye yeni stres, pişmanlık ve ekstra yoğunluk ve telaş olarak bize geri döner. Bu kadar önem taşıyan, yapmamız gereken görevler varken son ana kadar bir nevi sürünmecede olan yapmaktan kaçındığımız, bize daha cazip gelen seçeneğe yöneldiğimiz zamanlar sıkça olmuştur.  Bu duruma en basit anlamıyla, bireyin yapması gereken işleri yapmamasını “erteleme” olarak diyebiliriz. Ödevleri, sınavları son güne bırakmak, f...